مقالات
طرح های تحقیقاتی
مجلات عضو
فهرست مقالات ( 4 ) مقاله :
نویسندگان: کیومرث قاضی سعیدی, علیرضا ناجی, فرحدخت فاطمینسب, حجت زراعتی, مینو محرز
کلیدواژه ها : مايكوپلاسما هومينيس - مايكوپلاسماژنيتاليوم - اورهآپلاسما اورهآليتيكوم - واژينوز باكتريايي - PCR
: 5900
: 25
: 0
ایندکس شده در :
زمينه و هدف: مايكوپلاسماهاي ژنيتال عامل عفونت دستگاه ادراري- تناسلي مي باشند. اين ارگانيسم ها در ارتباط با واژينوز باكتريايي، بيماري التهابي لگن، اندومتريت، سرويسيت، اورتريت غير گنوكوكي، سقط جنين خود به خودي، تولد نوزاد نارس، پنوموني و مننژيت نوزادي مي باشند. اين مطالعه براي تعيين ميزان توانايي PCR در شناسايي و تشخيص مايكوپلاسماهاي ژنيتال در نمونه هاي كشت منفي زنان مبتلا به واژينوز باكتريايي صورت گرفت.روش بررسي: مطالعه روي 174 بيمار مبتلا به واژينوز باكتريايي مراجعه كننده به يكي از آزمايشگاه هاي تشخيص طبي تهران از بهمن 83 تا آذر 84 صورت گرفت. از دو نمونه سوآب ترشحات ژنيتال، يكي روي محيط هاي كشت اختصاصي مايكوپلاسما منتقل شده و سوآب ديگر پس از حل شدن در بافر PBS جهت استخراج DNA فريز گرديد. براي انجام PCR از پرايمرهاي اختصاصي جنس مايكوپلاسما و اوره آپلاسما (MGSO, UGSO, My-ins) براي تكثير ناحيه 520 bp ژن 16S rRNA استفاده شد.يافته ها: از 174 نمونه، 71 نمونه 40.8) درصد( از نظر وجود مايكوپلاسما و يا اوره آپلاسما با استفاده از كشت، مثبت شده و 103 نمونه 59.2) درصد( منفي شدند. روي اين 103 نمونه، PCR انجام شد. با استفاده از تكنيك PCR، 89 نمونه 86.4) درصد( منفي و 14 نمونه 13.6) درصد( مثبت شدند.نتيجه گيري: با روش PCR مي توان مواردي از عفونت ميكوپلاسمائي را شناسايي كرد كه در روش كشت تشخيص داده نمي شود.
نویسندگان: زهره پارسایکتا, علیرضا نیکبخت, مینو محرز
کلیدواژه ها : پديدارشناسي - تجارب - تعامل - HIV - AIDS
: 7191
: 16
: 0
ایندکس شده در :
زمينه و هدف: پديده ي HIV/AIDSدر مناطق مختلف جهان و از جمله ايران در حال گسترش است و آسيب در ابعاد مختلف جسمي، رواني، اجتماعي و اقتصادي را سبب مي گردد. آگاهي و درك عميق از آنچه مبتلايان در زندگي با اين پديده و به ويژه در تعامل با ديگران تجربه مي كنند بسيار ضروري است. تحقيق حاضر نيز با هدف درك بهتر و تبيين تجارب مبتلايان از تعامل با ديگران انجام گرفته است.روش تحقيق: مطالعه ي حاضر مبتني بر رويكرد كيفي و از نوع پديدار شناسي تفسيري انجام گرفت. بدين منظور 19 فرد مبتلا به HIV/AIDS مبتني بر هدف انتخاب شدند. جهت جمع آوري داده ها از مصاحبه هاي نيمه ساختارمند و يادداشت هاي در عرصه استفاده شد. متن مصاحبه ها ضبط گرديده و پس از پياده سازي به روش ديكلمن مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت.يافته ها: شركت كنندگان به طرق مختلف (تزريق هاي آلوده، دريافت فرآورده هاي خوني آلوده، روابط جنسي محافظت نشده و يا به طور نامشخص) به HIV مبتلا شده بودند. در 4/47 درصد آنان تعداد CD4 مساوي يا كمتر از mm3/200 بود. چهار درونمايه ي اصلي در اين مطالعه ظهور يافت، كه عبارتند از "پندارها، چتر حمايتي، رفتار متفاوت و واكنش متقابل" كه هر يك را چندين درونمايه ي فرعي تر شكل مي داد. نتيجه گيري: تعامل با ديگران براي مبتلايان به طرق متفاوتي (رفتار حمايتي، غير حمايتي و حتي تهديد آميز) درك مي گردد و اغلب بر وضعيت رواني، نوع واكنش ها و ماهيت تعامل متقابل افراد تأثير منفي مي گذارد. ارتقاي سطح دانش، بهبود نگرش ديگران و تقويت رفتار مطلوب در تعامل با اين مددجويان پيشنهاد مي شود.
نویسندگان: مینو محرز, محمود سروش, محمود نبوی, طلعت مختاری
کلیدواژه ها :
: 2298
: 4
: 0
ایندکس شده در :
نویسندگان: مصطفی حاجی ملاحسینی, سهیلا سهیلی, مینو محرز, صدیقه امینی, مهناز آقایی پور, شهرام سمیعی
کلیدواژه ها : هپاتيت G - ويروس نقص دستگاه ايمني انسان و عفونت هم زمان
: 13508
: 187
: 0
ایندکس شده در :

سابقه و هدف: عفونت با ويروس­هاي عامل هپاتيت در بيماران مبتلا به ويروس نقص ايمني انسان ( HIV ) به واسطه­ي راه­هاي انتقال مشابه به وفور وجود دارد. عفونت با اين ويروس­ها منجر به كاهش بقاي بيماران مبتلا به ويروس نقص ايمني انسان مي­گردد. اما برخلاف انتظار برخي مطالعات حكايت از اين دارند كه عفونت هم­زمان با HGV سبب كاهش پيشرفت عفونت HIV به طرف ايدز و در پايان مرگ مي­شود. هدف از اين تحقيق بررسي ميزان فراواني عفونت فعال HGV در مبتلايان به HIV در تهران بود.

مواد و روش­ها: اين مطالعه به شكل توصيفي بر روي نمونه­ي خون 103 بيمار مبتلا به HIV كه به آزمايشگاه مركزي سازمان انتقال خون تهران مراجعه كردند، صورت پذيرفت. آناليز زيردسته­هاي لنفوسيت به روش فلوسايتومتري انجام گرفت و سپس به روش RT-PCR نمونه­ي پلاسماي بيماران از نظر وجود HGV RNA بررسي شد و موارد HGV مثبت به روش PCR-ELISA تاييد گرديد.

نتايج: از 103 بيمار تحت بررسي ، تعداد 16 نفر (5/15%) داراي HGV RNA بودند و مشاهده شد كه فراواني HGV در مبتلايان به HIV با تعداد لنفوسيت CD4+ بالاي 500 سلول در ميكروليتر ، بيشتر است.

نتيجه­گيري: در مقايسه با مطالعات مشابه اين فراواني بالا نيست و فراواني بيشتر HGV در مرحله­ي نهفتگي باليني احتمالا به دليل فقدان HGV RNA در مرحله­هاي پيشرفته­ي عفونت HIV مي­ باشد.