مقالات
طرح های تحقیقاتی
مجلات عضو
فهرست مقالات ( 4 ) مقاله :
نویسندگان: مهناز طاهری عزیز, مینو محرز
کلیدواژه ها : واژگان كليدي سل - رفتار بهداشتی - آموزش بهداشت
: 3743
: 115
: 0
ایندکس شده در :
چكيدهزمينه و هدف: سل يك بيماري عفوني است كه در اثر مجموعهي مايكوباكتريومهاي سلي ايجاد ميگردد. اين بيماري يكي از شايعترين بيماريهاي عفوني بوده كه منجر به بيش از 2 ميليون مرگ سالانه در جهان ميگردد. هدف از انجام اين بررسي تعيين تاثير بستهي طراحي شدهي آموزش بهداشت بر رفتارهاي بهداشتي مسلولين مراجعه كننده به انستيتو پاستور بوده است .روشبررسي: پژوهش حاضر يك مطالعهي نيمه تجربي بود كه بر روي 31 نفر مراجعه كنندهي اسمير مثبت به انستيتو پاستور، در سال 1383 انجام شد. ابزار گردآوري دادهها شامل پرسشنامه و چك ليست خود گزارشدهي بود كه روايي و پايايي آن با استفاده از روش اعتبار محتوي و آزمون مجدد با ضريب همبستگي 80 درصد تعيين شد. ابتدا نيازهاي آموزشي نمونهي مورد مطالعه مشخص و سپس بستهي آموزش بهداشت طراحي و به مدت 8 هفته اجرا شد. مجدداً پس از گذشت 2 ماه با انجام آزمون ثانويه، چگونگي تاثير بستهي آموزش بهداشت بر متغيرهاي پژوهش، بر اساس مقايسه با نتايج پيش آزمون، بررسي گرديد. جهت ارزيابي تاثير متغيرهاي مستقل و غيرمستقل بر روي تغييرات آگاهي و نگرش و عملكرد و همچنين مقايسهي نهايي نتايج در قبل و بعد از آموزش از آزمونهاي آناليز واريانس، ضريب همبستگي و تيزوج استفاده شد.يافتهها: ميانگين سني گروه مورد مطالعه 71/33 با انحراف معيار 68/13 و فراواني جنسي در گروه مورد بررسي 8/54 درصد مرد و 2/45 درصد زن بود. بين تغيير نمرهي نگرش و سابقهي ابتلاي خانوادگي ارتباط معنيداري مشاهده گرديد (001/0>P). اما ميان سابقهي زندان و سابقهي مصرف دخانيات و مواد مخدر در نمونهها با تغيير نمرهي آگاهي، نگرش و عملكرد ارتباط معنيداري مشاهده نشد. بر اساس نتايج بدست آمده از اين پژوهش بين ميزان آگاهي, نگرش و عملكرد واحدهاي مورد مطالعه، قبل و بعد از اجراي بستهي آموزشي تفاوت معناداري مشاهده شد. (001/0>P) .نتيجهگيري: آموزش بهداشت ميتواند نقش مهمي در ارتقاي سطح آگاهي, ايجاد نگرش مثبت و همچنين اتخاذ رفتارهاي بهداشتي مناسب در مسلولين داشته باشد.
نویسندگان: مینو محرز, مهرانگیز زنگنه, علی جمشیدی ماکیانی
کلیدواژه ها : كيست هيداتيك - آلبندازول - پرازي¬كوانتل
: 6833
: 15
: 0
ایندکس شده در :

سابقه و هدف: درمان استاندارد كيست هيداتيك جراحي است، اما در مواردي كه كيست­هاي متعددي در ارگان­هاي حياتي وجود داشته باشد و يا بيمار از نظر جراحي در ريسك خطر بالا باشد، درمان­هاي دارويي نظير خانواده بنزيميدازول­ها (آلبندازول-مبندازول) جايگزين مي­گردد. در مطالعه اخير درمان توام آلبندازول همراه با يك داروي موثر بر روي پروتواسكولكس­ها از خانواده ايزوكنيولين بنام پرازي­كوانتل مورد استفاده قرار گرفت.

روش بررسي: در اين مطالعه، 9 بيمار با كيست­هاي متعدد تحت درمان توام با آلبندازول 400 ميلي گرم دو بار در روز و پرازي­كوانتل 40 ميلي گرم به ازاي هر كيلو گرم دو بار در هفته به مدت 3 ماه قرار گرفتند. بيماران بطور متوسط 18 ماه پس از خاتمه درمان تحت پيگيري از نظر عود مجدد ضايعات بودند.

يافته­ها: بهبودي كامل باليني در 7 مورد (7/77 درصد) و بهبودي نسبي باليني در 2 مورد (2/22 درصد) مشاهده گرديد. از نظر راديولوژيك، بهبودي كامل در 5 مورد (6/55 درصد) و بهبودي نسبي در4 مورد (4/45 درصد) وجود داشت. يكي از بيماران پس از خاتمه درمان تحت بررسي هيستوپاتولوژيك قرار گرفت كه محو شدن كامل لايه زايا گزارش شد.

نتيجه گيري : كاربرد توام آلبندازول و پرازي­كوانتل مي­تواند به عنوان يك درمان جايگزين در بيماران مبتلا به كيست­هاي هيداتيك منتشر در ارگا­نهاي حياتي و يا بيماران در ريسك خطر بالاي جراحي مورد استفاده قرار گيرد.
نویسندگان: کیومرث قاضی سعیدی, علیرضا ناجی, فرحدخت فاطمینسب, حجت زراعتی, مینو محرز
کلیدواژه ها : مايكوپلاسما هومينيس - مايكوپلاسماژنيتاليوم - اورهآپلاسما اورهآليتيكوم - واژينوز باكتريايي - PCR
: 6057
: 25
: 0
ایندکس شده در :
زمينه و هدف: مايكوپلاسماهاي ژنيتال عامل عفونت دستگاه ادراري- تناسلي مي باشند. اين ارگانيسم ها در ارتباط با واژينوز باكتريايي، بيماري التهابي لگن، اندومتريت، سرويسيت، اورتريت غير گنوكوكي، سقط جنين خود به خودي، تولد نوزاد نارس، پنوموني و مننژيت نوزادي مي باشند. اين مطالعه براي تعيين ميزان توانايي PCR در شناسايي و تشخيص مايكوپلاسماهاي ژنيتال در نمونه هاي كشت منفي زنان مبتلا به واژينوز باكتريايي صورت گرفت.روش بررسي: مطالعه روي 174 بيمار مبتلا به واژينوز باكتريايي مراجعه كننده به يكي از آزمايشگاه هاي تشخيص طبي تهران از بهمن 83 تا آذر 84 صورت گرفت. از دو نمونه سوآب ترشحات ژنيتال، يكي روي محيط هاي كشت اختصاصي مايكوپلاسما منتقل شده و سوآب ديگر پس از حل شدن در بافر PBS جهت استخراج DNA فريز گرديد. براي انجام PCR از پرايمرهاي اختصاصي جنس مايكوپلاسما و اوره آپلاسما (MGSO, UGSO, My-ins) براي تكثير ناحيه 520 bp ژن 16S rRNA استفاده شد.يافته ها: از 174 نمونه، 71 نمونه 40.8) درصد( از نظر وجود مايكوپلاسما و يا اوره آپلاسما با استفاده از كشت، مثبت شده و 103 نمونه 59.2) درصد( منفي شدند. روي اين 103 نمونه، PCR انجام شد. با استفاده از تكنيك PCR، 89 نمونه 86.4) درصد( منفي و 14 نمونه 13.6) درصد( مثبت شدند.نتيجه گيري: با روش PCR مي توان مواردي از عفونت ميكوپلاسمائي را شناسايي كرد كه در روش كشت تشخيص داده نمي شود.
نویسندگان: مقدم گل محمدی, Mohraz M1, Jafarimehr A2, Rezaian M3, Memar AR3, V محمدرضا زالی, سیاوش وزیری
کلیدواژه ها : انگلهاي روده اي - ايدز
: 7797
: 293
: 0
ایندکس شده در :

  سابقه و هدف : انگلهاي رودهاي از پاتوژنهاي مهم ايجاد كننده عفونتهاي رودهاي در بيماران آلوده به ويروس HIV محسوب مي شوند. گزارشات موجود در مورد شيوع اين انگلها در بين بيماران مبتلا به HIV ايراني بسيار كم و محدود مي باشند.

مواد و روشها : در مطالعه حاضر شيوع انگلهاي رودهاي در ميان بيماران مبتلا به HIV ايراني مراجعه كننده به مراكز مختلف بهداشتي، درماني تعيين شد. در اين مطالعه نمونه مدفوع به دست آمده از 206 بيمار مبتلا به HIV ايراني جهت بررسي انگلهاي موجود با روشهاي آزمايشگاهي مختلف، مورد بررسي قرار گرفت. سپس دادههاي موجود توسط آزمون خي دو و من ويتني مورد آناليز قرار گرفت.

  يافتهها: شيوع كلي انگلهاي رودهاي در اين مطالعه 4/18% بود (3/24-7/13: CI 95%) كه به ترتيب شيوع عبارت بودند از:
Giardia lamblia در %3/7، Blastocystis hominis در %4/4، Entamoeba coli در %9/3، Cryptosporidium parvum در %5/1، علاوه بر اين دو مورد آلودگي مدفوع به Hymenolepis nana, Strongyloides stercoralis و يك مورد نيز به Dicrocoelium dendriticum گزارش گرديد. طبق يافته هاي موجود شيوع انگلهاي رودهاي بطور معنيداري در بين بيماران اسهالي (28 نفر) بيشتر از بيماران غير اسهالي (178 نفر) بود (001/0 p< ). همچنين مشاهده شد تعداد سلولهاي CD4+ در بين بيماران اسهالي بطور معنيداري كمتر است. (001/0 p< ).

  نتيجهگيري : نتايج اين مطالعه بر اهميت بررسي مدفوع بيماران HIV ايراني جهت شناسايي و تشخيص آلودگي به انگلهاي رودهاي تاكيد مي نمايد و اهميت ويژه آن را در بين بيماران اسهالي با سطح ايمني پايين خاطر نشان مي كند.